ഗീതാഗോവിന്ദം – പരിഭാഷ

ജയദേവവിരചിത അഷ്ടപദി, നാലാം സർഗ്ഗം ഒൻപതാമതു പദത്തിന്റെ പരിഭാഷ.

സന്ദർഭം

രാധയോടുള്ള പ്രേമാധിക്യത്താൽ എന്താണിനി ചെയ്യേണ്ടതെന്നു നിശ്ചയമില്ലാതെ ദുഃഖിച്ചു കാളിന്ദീതീരത്തെ വള്ളിക്കുടിലിൽ യാതൊരുത്സാഹവുമില്ലാതിരിക്കുന്ന കൃഷ്ണനോട് രാധയുടെ വിരഹപീഢകൾ സഖി വർണ്ണിക്കുന്ന ഭാഗം.

പരിഭാഷ

കൃഷ്ണാ, നിൻ വിരഹാൽ രാധിക

നൽമാറിലോലുന്ന ചേണുറ്റമാലയും
ചാലേമെലിഞ്ഞൊരാ രാധയ്ക്കങ്ങാശിയായ്.
തെല്ലായ് മിനുങ്ങിയ ചന്ദനച്ചാർത്തിനേം
വല്ലാതെ ഭാവിച്ചു കാളകൂടം പോലെ.
ഇച്ഛയെപേറീട്ടും അതിതാപം പൂണ്ടിട്ടും
ഉച്ഛ്വാസധാരയങ്ങേറെ നെടിയതായ്.
ദിഗ്‌യാനം ചെയ്യുന്നൊരീറനാം കൺകളോ
തണ്ടറ്റൊരണ്ടലർ തേമലർ മാതിരി.
കണ്മുമ്പിൽ കാൺപൊരു കോമളകോസടി
കാണ്മിതു കത്തുന്നൊരഗ്നിക്കങ്ങൊപ്പമായ്
കൈകളാൽ താങ്ങിയൊരോലകപോലം
വൈകുന്നനേരത്തെ തിങ്കൾപോൽ നിശ്ചലം
കേശവബാലനെ കാമിച്ചു, ചിന്തിച്ചു, ജീവ-
നാശത്തിനൊപ്പമേ വേറിനാൽ നീറുന്നു.
ശ്രീജയദേവരാൽ വർണ്ണിച്ചൊരീഗീതം
ഭജിച്ചിട്ടട്ടെ, ശ്രീകൃഷ്ണപാദാർപ്പിതം.

പിൻകുറിപ്പ്:

കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാരുടെ നളചരിതം കിളിപ്പാട്ടിൽ സമാനമായൊരു രംഗം കാണാം. ദൂതനായി പോകുന്ന ഹംസം ദമയന്തിയോട് നളൻ അനുഭവിക്കുന്ന വിരഹം പറയുന്നതിപ്രകാരമാണു്.
“…കളമൊഴി നിന്നുടെ ചരിതം കേട്ടിഹ പൊളിയല്ലരചൻ പരവശനായി.
കാമശരാർത്തി പിടിച്ചു ദഹിച്ചൊരു കോമളതനുവാം നളനരപാലൻ
താമരയിലകൾ വിരിച്ചുശയിച്ചഥ ഭൂമിയിലനിശമുറങ്ങീടുന്നു.
മടുമലർ പരിമളമേൽക്കുന്നേരം കിടുകിടെ മേനി വിറച്ചീടുന്നു.
ഉടലിൽ ചന്ദനമണിയുന്നേരം ചുടുകനലെന്നവനോർത്തീടുന്നു.
ശശിയുടെ കാന്തികളാന്തിവരുമ്പോൾ വിശറിയെടുത്തഥ വീശീടുന്നു.
ആശ്രയനിധിയാം സുന്ദരനൃപനെ, ശശിവദനേ നീ ഓർത്തീടേണം.”

Advertisements